Dükkân

 

2014

Seksenlerin başıydı. Hediyelik dükkân açtım. Evimden uzak. Vitrini gepgeniş camlı,kendisi iki katlı. Dükkân açtım amacı sıcak, içi soğuk. Kışın çok üşüdüm,tuvaleti yok. Dükkân açtım bir ortakla.Ben kumaşları boyadım o çiçekleri. Dükkânımızda her şey el işi, benzemezdi biri diğerine. Seramiklerle camlar renklerle canlanırlar. Gelsin müşteriler gitsin mallar, böyle geçti zamanlar. Gündüzler yetmedi çalışmaya, uykusuz karşılandı sabahlar. Dükkanımız hem atölye hem vitrin oldu. Üretirken öğrenilen. Öğretirken üretilen.

Bir dükkan açtım yıllar önce telefonu yok. Yolda trafik çok.

Güneş açtı ısındık, kış geldi üşüdük. Bir gün beklenmeyen  bir fırtına çıktı savrulduk. Dört bir yana dağıldık.

Bir dükkân kapattım. Evimden uzak. Önündeki otobüs durağının adı “Konak”.

Kelimemiz”dükkân”dı bugün. Hatıralarımı canlandıran, içimde heyecan uyandıran.

Reklam

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s